замани́ть
to entice, to lure, to allure, to decoy
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | замани́ть |
|---|---|
| Future, я | заманю́ |
| Future, ты | зама́нишь |
| Future, он, она, оно | зама́нит |
| Future, мы | зама́ним |
| Future, вы | зама́ните |
| Future, они | зама́нят |
| Past masculine | замани́л |
| Past feminine | замани́ла |
| Past neuter | замани́ло |
| Past plural | замани́ли |
| Imperative singular | замани́ |
| Imperative plural | замани́те |
Imperfective: зама́нивать