зако́нчиться
to finish, to end, to be over
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | зако́нчиться |
|---|---|
| Future, я | зако́нчусь |
| Future, ты | зако́нчишься |
| Future, он, она, оно | зако́нчится |
| Future, мы | зако́нчимся |
| Future, вы | зако́нчитесь |
| Future, они | зако́нчатся |
| Past masculine | зако́нчился |
| Past feminine | зако́нчилась |
| Past neuter | зако́нчилось |
| Past plural | зако́нчились |
| Imperative singular | зако́нчись |
| Imperative plural | зако́нчитесь |
Imperfective: зака́нчиваться