заки́нуть
to throw, to cast, to hurl (somewhere)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | заки́нуть |
|---|---|
| Future, я | заки́ну |
| Future, ты | заки́нешь |
| Future, он, она, оно | заки́нет |
| Future, мы | заки́нем |
| Future, вы | заки́нете |
| Future, они | заки́нут |
| Past masculine | заки́нул |
| Past feminine | заки́нула |
| Past neuter | заки́нуло |
| Past plural | заки́нули |
| Imperative singular | заки́нь |
| Imperative plural | заки́ньте |
Imperfective: заки́дывать
Examples
- заки́нуть слове́чко — to put in a word; throw out a hint, suggest