заверша́ться
to end, to come to an end
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | заверша́ться |
|---|---|
| Present, я | заверша́юсь |
| Present, ты | заверша́ешься |
| Present, он, она, оно | заверша́ется |
| Present, мы | заверша́емся |
| Present, вы | заверша́етесь |
| Present, они | заверша́ются |
| Future, я | бу́ду заверша́ться |
| Future, ты | бу́дешь заверша́ться |
| Future, он, она, оно | бу́дет заверша́ться |
| Future, мы | бу́дем заверша́ться |
| Future, вы | бу́дете заверша́ться |
| Future, они | бу́дут заверша́ться |
| Past masculine | заверша́лся |
| Past feminine | заверша́лась |
| Past neuter | заверша́лось |
| Past plural | заверша́лись |
| Imperative singular | заверша́йся |
| Imperative plural | заверша́йтесь |
Perfective: заверши́ться