допусти́ть
to admit
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | допусти́ть |
|---|---|
| Future, я | допущу́ |
| Future, ты | допу́стишь |
| Future, он, она, оно | допу́стит |
| Future, мы | допу́стим |
| Future, вы | допу́стите |
| Future, они | допу́стят |
| Past masculine | допусти́л |
| Past feminine | допусти́ла |
| Past neuter | допусти́ло |
| Past plural | допусти́ли |
| Imperative singular | допусти́ |
| Imperative plural | допусти́те |
Imperfective: допуска́ть
Examples
- допу́стим — let's assume; (let's) say; for example
- допусти́ть оши́бку — to make a mistake