допуска́ть
to admit
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | допуска́ть |
|---|---|
| Present, я | допуска́ю |
| Present, ты | допуска́ешь |
| Present, он, она, оно | допуска́ет |
| Present, мы | допуска́ем |
| Present, вы | допуска́ете |
| Present, они | допуска́ют |
| Future, я | бу́ду допуска́ть |
| Future, ты | бу́дешь допуска́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет допуска́ть |
| Future, мы | бу́дем допуска́ть |
| Future, вы | бу́дете допуска́ть |
| Future, они | бу́дут допуска́ть |
| Past masculine | допуска́л |
| Past feminine | допуска́ла |
| Past neuter | допуска́ло |
| Past plural | допуска́ли |
| Imperative singular | допуска́й |
| Imperative plural | допуска́йте |
Perfective: допусти́ть
Examples
- Э́того нельзя́ допуска́ть. — This cannot be tolerated.
- Он не допуска́ет э́той мы́сли. — It doesn't occur to him.