допроси́ть
to interrogate
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | допроси́ть |
|---|---|
| Future, я | допрошу́ |
| Future, ты | допро́сишь |
| Future, он, она, оно | допро́сит |
| Future, мы | допро́сим |
| Future, вы | допро́сите |
| Future, они | допро́сят |
| Past masculine | допроси́л |
| Past feminine | допроси́ла |
| Past neuter | допроси́ло |
| Past plural | допроси́ли |
| Imperative singular | допроси́ |
| Imperative plural | допроси́те |
Imperfective: допра́шивать
Examples
- допроси́ть с пристра́стием — (dated) to torture; (jocular) to question in detail