долете́ть
to fly (to, as far as), (thrown object, projectile etc) to reach
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | долете́ть |
|---|---|
| Future, я | долечу́ |
| Future, ты | долети́шь |
| Future, он, она, оно | долети́т |
| Future, мы | долети́м |
| Future, вы | долети́те |
| Future, они | долетя́т |
| Past masculine | долете́л |
| Past feminine | долете́ла |
| Past neuter | долете́ло |
| Past plural | долете́ли |
| Imperative singular | долети́ |
| Imperative plural | долети́те |
Imperfective: долета́ть
Examples
- как вы долете́ли? — ≈ did you enjoy your flight?
- не долете́ть (до це́ли) — to fall short (of)