долета́ть
to fly (to, as far as), (thrown object, projectile etc) to reach
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | долета́ть |
|---|---|
| Present, я | долета́ю |
| Present, ты | долета́ешь |
| Present, он, она, оно | долета́ет |
| Present, мы | долета́ем |
| Present, вы | долета́ете |
| Present, они | долета́ют |
| Future, я | бу́ду долета́ть |
| Future, ты | бу́дешь долета́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет долета́ть |
| Future, мы | бу́дем долета́ть |
| Future, вы | бу́дете долета́ть |
| Future, они | бу́дут долета́ть |
| Past masculine | долета́л |
| Past feminine | долета́ла |
| Past neuter | долета́ло |
| Past plural | долета́ли |
| Imperative singular | долета́й |
| Imperative plural | долета́йте |
Perfective: долете́ть
Examples
- до нас долета́ли кри́ки — the sound of shouting reached us [our ears]