диктова́ть
to dictate
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | диктова́ть |
|---|---|
| Present, я | дикту́ю |
| Present, ты | дикту́ешь |
| Present, он, она, оно | дикту́ет |
| Present, мы | дикту́ем |
| Present, вы | дикту́ете |
| Present, они | дикту́ют |
| Future, я | бу́ду диктова́ть |
| Future, ты | бу́дешь диктова́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет диктова́ть |
| Future, мы | бу́дем диктова́ть |
| Future, вы | бу́дете диктова́ть |
| Future, они | бу́дут диктова́ть |
| Past masculine | диктова́л |
| Past feminine | диктова́ла |
| Past neuter | диктова́ло |
| Past plural | диктова́ли |
| Imperative singular | дикту́й |
| Imperative plural | дикту́йте |
Perfective: продиктова́ть
Examples
- Колёса дикту́ют ваго́нные где сро́чно уви́деться нам. — The railway carriage wheels dictate to us where we will urgently see each other. (from the song "Мой адрес - Советский Союз")