выку́ривать
to smoke (a cigarette etc)
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | выку́ривать |
|---|---|
| Present, я | выку́риваю |
| Present, ты | выку́риваешь |
| Present, он, она, оно | выку́ривает |
| Present, мы | выку́риваем |
| Present, вы | выку́риваете |
| Present, они | выку́ривают |
| Future, я | бу́ду выку́ривать |
| Future, ты | бу́дешь выку́ривать |
| Future, он, она, оно | бу́дет выку́ривать |
| Future, мы | бу́дем выку́ривать |
| Future, вы | бу́дете выку́ривать |
| Future, они | бу́дут выку́ривать |
| Past masculine | выку́ривал |
| Past feminine | выку́ривала |
| Past neuter | выку́ривало |
| Past plural | выку́ривали |
| Imperative singular | выку́ривай |
| Imperative plural | выку́ривайте |
Perfective: вы́курить
Examples
- выку́ривать лиси́цу из норы — to smoke a fox out of its hole