вы́бить
to beat out, to knock out, to dislodge
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | вы́бить |
|---|---|
| Future, я | вы́бью |
| Future, ты | вы́бьешь |
| Future, он, она, оно | вы́бьет |
| Future, мы | вы́бьем |
| Future, вы | вы́бьете |
| Future, они | вы́бьют |
| Past masculine | вы́бил |
| Past feminine | вы́била |
| Past neuter | вы́било |
| Past plural | вы́били |
| Imperative singular | вы́бей |
| Imperative plural | вы́бейте |
Imperfective: выбива́ть
Examples
- вы́бить меда́ль — to strike a medal