впа́сть
to fall (into), to flow (into)
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | впа́сть |
|---|---|
| Future, я | впаду́ |
| Future, ты | впадёшь |
| Future, он, она, оно | впадёт |
| Future, мы | впадём |
| Future, вы | впадёте |
| Future, они | впаду́т |
| Past masculine | впа́л |
| Past feminine | впа́ла |
| Past neuter | впа́ло |
| Past plural | впа́ли |
| Imperative singular | впади́ |
| Imperative plural | впади́те |
Imperfective: впада́ть
Examples
- впасть в де́тство — to enter one's second childhood; be in one's dotage