воплоти́ть
to incarnate, to embody, to personify
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | воплоти́ть |
|---|---|
| Future, я | воплощу́ |
| Future, ты | воплоти́шь |
| Future, он, она, оно | воплоти́т |
| Future, мы | воплоти́м |
| Future, вы | воплоти́те |
| Future, они | воплотя́т |
| Past masculine | воплоти́л |
| Past feminine | воплоти́ла |
| Past neuter | воплоти́ло |
| Past plural | воплоти́ли |
| Imperative singular | воплоти́ |
| Imperative plural | воплоти́те |
Imperfective: воплоща́ть
Examples
- воплоти́ть в жизнь — to make a reality