внуши́ть
to arouse (fear, etc.), to instill/inspire (respect, etc.)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | внуши́ть |
|---|---|
| Future, я | внушу́ |
| Future, ты | внуши́шь |
| Future, он, она, оно | внуши́т |
| Future, мы | внуши́м |
| Future, вы | внуши́те |
| Future, они | внуша́т |
| Past masculine | внуши́л |
| Past feminine | внуши́ла |
| Past neuter | внуши́ло |
| Past plural | внуши́ли |
| Imperative singular | внуши́ |
| Imperative plural | внуши́те |
Imperfective: внуша́ть
Examples
- Он нам внуши́л, что ... — He convinced us that ...