взла́мывать
to break open, to force, to burst in, to break (through)
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | взла́мывать |
|---|---|
| Present, я | взла́мываю |
| Present, ты | взла́мываешь |
| Present, он, она, оно | взла́мывает |
| Present, мы | взла́мываем |
| Present, вы | взла́мываете |
| Present, они | взла́мывают |
| Future, я | бу́ду взла́мывать |
| Future, ты | бу́дешь взла́мывать |
| Future, он, она, оно | бу́дет взла́мывать |
| Future, мы | бу́дем взла́мывать |
| Future, вы | бу́дете взла́мывать |
| Future, они | бу́дут взла́мывать |
| Past masculine | взла́мывал |
| Past feminine | взла́мывала |
| Past neuter | взла́мывало |
| Past plural | взла́мывали |
| Imperative singular | взла́мывай |
| Imperative plural | взла́мывайте |
Perfective: взлома́ть
Examples
- взла́мывать замок — to force a lock