шуме́ть
to make a noise; to be noisy; to rustle (e.g. of leaves)
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | шуме́ть |
|---|---|
| Present, я | шумлю́ |
| Present, ты | шуми́шь |
| Present, он, она, оно | шуми́т |
| Present, мы | шуми́м |
| Present, вы | шуми́те |
| Present, они | шумя́т |
| Future, я | бу́ду шуме́ть |
| Future, ты | бу́дешь шуме́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет шуме́ть |
| Future, мы | бу́дем шуме́ть |
| Future, вы | бу́дете шуме́ть |
| Future, они | бу́дут шуме́ть |
| Past masculine | шуме́л |
| Past feminine | шуме́ла |
| Past neuter | шуме́ло |
| Past plural | шуме́ли |
| Imperative singular | шуми́ |
| Imperative plural | шуми́те |
Perfective: прошуме́ть, нашуме́ть, пошуме́ть