шту́рм
storm, storming of something, assault (fast, violent, often frontal attack)
Noun | masculine | inanimate
| Nominative singular | шту́рм |
|---|---|
| Nominative plural | шту́рмы |
| Genitive singular | шту́рма |
| Genitive plural | шту́рмов |
| Dative singular | шту́рму |
| Dative plural | шту́рмам |
| Accusative singular | шту́рм |
| Accusative plural | шту́рмы |
| Instrumental singular | шту́рмом |
| Instrumental plural | шту́рмами |
| Prepositional singular | шту́рме |
| Prepositional plural | шту́рмах |
Examples
- взять шту́рмом что́-либо — to take something by storm