утружда́ть
to trouble, to bother
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | утружда́ть |
|---|---|
| Present, я | утружда́ю |
| Present, ты | утружда́ешь |
| Present, он, она, оно | утружда́ет |
| Present, мы | утружда́ем |
| Present, вы | утружда́ете |
| Present, они | утружда́ют |
| Future, я | бу́ду утружда́ть |
| Future, ты | бу́дешь утружда́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет утружда́ть |
| Future, мы | бу́дем утружда́ть |
| Future, вы | бу́дете утружда́ть |
| Future, они | бу́дут утружда́ть |
| Past masculine | утружда́л |
| Past feminine | утружда́ла |
| Past neuter | утружда́ло |
| Past plural | утружда́ли |
| Imperative singular | утружда́й |
| Imperative plural | утружда́йте |
Perfective: утруди́ть
Examples
- он не хо́чет себя́ утружда́ть — he doesn't want to take the trouble [to be bothered]