усынови́ть
to adopt, to affiliate (to take by choice into relationship as child)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | усынови́ть |
|---|---|
| Future, я | усыновлю́ |
| Future, ты | усынови́шь |
| Future, он, она, оно | усынови́т |
| Future, мы | усынови́м |
| Future, вы | усынови́те |
| Future, они | усыновя́т |
| Past masculine | усынови́л |
| Past feminine | усынови́ла |
| Past neuter | усынови́ло |
| Past plural | усынови́ли |
| Imperative singular | усынови́ |
| Imperative plural | усынови́те |
Imperfective: усыновля́ть