урони́ть
to drop (something), usually unintentionally
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | урони́ть |
|---|---|
| Future, я | уроню́ |
| Future, ты | уро́нишь |
| Future, он, она, оно | уро́нит |
| Future, мы | уро́ним |
| Future, вы | уро́ните |
| Future, они | уро́нят |
| Past masculine | урони́л |
| Past feminine | урони́ла |
| Past neuter | урони́ло |
| Past plural | урони́ли |
| Imperative singular | урони́ |
| Imperative plural | урони́те |
Imperfective: роня́ть