упа́сть
to fall, to drop
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | упа́сть |
|---|---|
| Future, я | упаду́ |
| Future, ты | упадёшь |
| Future, он, она, оно | упадёт |
| Future, мы | упадём |
| Future, вы | упадёте |
| Future, они | упаду́т |
| Past masculine | упа́л |
| Past feminine | упа́ла |
| Past neuter | упа́ло |
| Past plural | упа́ли |
| Imperative singular | упади́ |
| Imperative plural | упади́те |
Imperfective: па́дать
Examples
- Настрое́ние упа́ло. — [One's] mood worsened.