упакова́ть
to pack (up)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | упакова́ть |
|---|---|
| Future, я | упаку́ю |
| Future, ты | упаку́ешь |
| Future, он, она, оно | упаку́ет |
| Future, мы | упаку́ем |
| Future, вы | упаку́ете |
| Future, они | упаку́ют |
| Past masculine | упакова́л |
| Past feminine | упакова́ла |
| Past neuter | упакова́ло |
| Past plural | упакова́ли |
| Imperative singular | упаку́й |
| Imperative plural | упаку́йте |
Imperfective: пакова́ть, упако́вывать
Examples
- упакова́ть ве́щи в чемода́н — to pack (up) things in/into a suitcase