удивле́ние
astonishment, amazement, surprise, wonder (feeling that something unexpected has happened)
Noun | neuter | inanimate
| Nominative singular | удивле́ние |
|---|---|
| Nominative plural | удивле́ния |
| Genitive singular | удивле́ния |
| Genitive plural | удивле́ний |
| Dative singular | удивле́нию |
| Dative plural | удивле́ниям |
| Accusative singular | удивле́ние |
| Accusative plural | удивле́ния |
| Instrumental singular | удивле́нием |
| Instrumental plural | удивле́ниями |
| Prepositional singular | удивле́нии |
| Prepositional plural | удивле́ниях |
Examples
- на удивле́ние — astonishingly, amazingly, surprisingly, to (one's) surprise