ударя́ться
to hit, to strike (against)
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | ударя́ться |
|---|---|
| Present, я | ударя́юсь |
| Present, ты | ударя́ешься |
| Present, он, она, оно | ударя́ется |
| Present, мы | ударя́емся |
| Present, вы | ударя́етесь |
| Present, они | ударя́ются |
| Future, я | бу́ду ударя́ться |
| Future, ты | бу́дешь ударя́ться |
| Future, он, она, оно | бу́дет ударя́ться |
| Future, мы | бу́дем ударя́ться |
| Future, вы | бу́дете ударя́ться |
| Future, они | бу́дут ударя́ться |
| Past masculine | ударя́лся |
| Past feminine | ударя́лась |
| Past neuter | ударя́лось |
| Past plural | ударя́лись |
| Imperative singular | ударя́йся |
| Imperative plural | ударя́йтесь |
Perfective: уда́риться
Examples
- ударя́ться в кра́йность — to run to an extreme