угожда́ть
to please, to oblige, to play up (to)
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | угожда́ть |
|---|---|
| Present, я | угожда́ю |
| Present, ты | угожда́ешь |
| Present, он, она, оно | угожда́ет |
| Present, мы | угожда́ем |
| Present, вы | угожда́ете |
| Present, они | угожда́ют |
| Future, я | бу́ду угожда́ть |
| Future, ты | бу́дешь угожда́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет угожда́ть |
| Future, мы | бу́дем угожда́ть |
| Future, вы | бу́дете угожда́ть |
| Future, они | бу́дут угожда́ть |
| Past masculine | угожда́л |
| Past feminine | угожда́ла |
| Past neuter | угожда́ло |
| Past plural | угожда́ли |
| Imperative singular | угожда́й |
| Imperative plural | угожда́йте |
Perfective: угоди́ть