тупану́ть
to make a stupid mistake, to screw up, to mess up, to have a brain fart
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | тупану́ть |
|---|---|
| Future, я | тупану́ |
| Future, ты | тупанёшь |
| Future, он, она, оно | тупанёт |
| Future, мы | тупанём |
| Future, вы | тупанёте |
| Future, они | тупану́т |
| Past masculine | тупану́л |
| Past feminine | тупану́ла |
| Past neuter | тупану́ло |
| Past plural | тупану́ли |
| Imperative singular | тупани́ |
| Imperative plural | тупани́те |
Imperfective: тупи́ть