сужде́ние
judgment (conclusion or result of judging)
Noun | neuter | inanimate
| Nominative singular | сужде́ние |
|---|---|
| Nominative plural | сужде́ния |
| Genitive singular | сужде́ния |
| Genitive plural | сужде́ний |
| Dative singular | сужде́нию |
| Dative plural | сужде́ниям |
| Accusative singular | сужде́ние |
| Accusative plural | сужде́ния |
| Instrumental singular | сужде́нием |
| Instrumental plural | сужде́ниями |
| Prepositional singular | сужде́нии |
| Prepositional plural | сужде́ниях |