суди́ть
to judge, to try, to adjudicate
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | суди́ть |
|---|---|
| Present, я | сужу́ |
| Present, ты | су́дишь |
| Present, он, она, оно | су́дит |
| Present, мы | су́дим |
| Present, вы | су́дите |
| Present, они | су́дят |
| Future, я | бу́ду суди́ть |
| Future, ты | бу́дешь суди́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет суди́ть |
| Future, мы | бу́дем суди́ть |
| Future, вы | бу́дете суди́ть |
| Future, они | бу́дут суди́ть |
| Past masculine | суди́л |
| Past feminine | суди́ла |
| Past neuter | суди́ло |
| Past plural | суди́ли |
| Imperative singular | суди́ |
| Imperative plural | суди́те |
Examples
- Я стара́юсь беспристра́стно суди́ть о лю́дях. — I'm trying to judge people impartially.
- Его́ исключи́ли из комсомо́ла, суди́ли за хулига́нство и за поджо́г. — He was expelled from the Komsomol, was tried for disorderly conduct (hooliganism) and for arson.