стоя́ть
to stand
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | стоя́ть |
|---|---|
| Present, я | стою́ |
| Present, ты | стои́шь |
| Present, он, она, оно | стои́т |
| Present, мы | стои́м |
| Present, вы | стои́те |
| Present, они | стоя́т |
| Future, я | бу́ду стоя́ть |
| Future, ты | бу́дешь стоя́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет стоя́ть |
| Future, мы | бу́дем стоя́ть |
| Future, вы | бу́дете стоя́ть |
| Future, они | бу́дут стоя́ть |
| Past masculine | стоя́л |
| Past feminine | стоя́ла |
| Past neuter | стоя́ло |
| Past plural | стоя́ли |
| Imperative singular | сто́й |
| Imperative plural | сто́йте |
Perfective: постоя́ть
Examples
- Часы́ стоя́т. — The clock is stuck.
- Ва́за стои́т на столе́. — The vase is standing on the table.