спу́тник
a fellow traveller; companion
Noun | masculine | animate
| Nominative singular | спу́тник |
|---|---|
| Nominative plural | спу́тники |
| Genitive singular | спу́тника |
| Genitive plural | спу́тников |
| Dative singular | спу́тнику |
| Dative plural | спу́тникам |
| Accusative singular | спу́тника, спу́тник |
| Accusative plural | спу́тников, спу́тники |
| Instrumental singular | спу́тником |
| Instrumental plural | спу́тниками |
| Prepositional singular | спу́тнике |
| Prepositional plural | спу́тниках |