спотыка́ться
to stumble, to trip
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | спотыка́ться |
|---|---|
| Present, я | спотыка́юсь |
| Present, ты | спотыка́ешься |
| Present, он, она, оно | спотыка́ется |
| Present, мы | спотыка́емся |
| Present, вы | спотыка́етесь |
| Present, они | спотыка́ются |
| Future, я | бу́ду спотыка́ться |
| Future, ты | бу́дешь спотыка́ться |
| Future, он, она, оно | бу́дет спотыка́ться |
| Future, мы | бу́дем спотыка́ться |
| Future, вы | бу́дете спотыка́ться |
| Future, они | бу́дут спотыка́ться |
| Past masculine | спотыка́лся |
| Past feminine | спотыка́лась |
| Past neuter | спотыка́лось |
| Past plural | спотыка́лись |
| Imperative singular | спотыка́йся |
| Imperative plural | спотыка́йтесь |
Perfective: споткну́ться
Examples
- идти́ спотыка́ясь — to stumble/stagger along
- вы не раз спотыка́лись — you have slipped more than once