сопровожде́ние
accompaniment (that which accompanies)
Noun | neuter | inanimate
| Nominative singular | сопровожде́ние |
|---|---|
| Nominative plural | сопровожде́ния |
| Genitive singular | сопровожде́ния |
| Genitive plural | сопровожде́ний |
| Dative singular | сопровожде́нию |
| Dative plural | сопровожде́ниям |
| Accusative singular | сопровожде́ние |
| Accusative plural | сопровожде́ния |
| Instrumental singular | сопровожде́нием |
| Instrumental plural | сопровожде́ниями |
| Prepositional singular | сопровожде́нии |
| Prepositional plural | сопровожде́ниях |