соверши́ть
to accomplish, to perform, to commit, to perpetrate, to make
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | соверши́ть |
|---|---|
| Future, я | совершу́ |
| Future, ты | соверши́шь |
| Future, он, она, оно | соверши́т |
| Future, мы | соверши́м |
| Future, вы | соверши́те |
| Future, они | соверша́т |
| Past masculine | соверши́л |
| Past feminine | соверши́ла |
| Past neuter | соверши́ло |
| Past plural | соверши́ли |
| Imperative singular | соверши́ |
| Imperative plural | соверши́те |
Imperfective: соверша́ть