смути́ть
to confuse, to embarrass
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | смути́ть |
|---|---|
| Future, я | смущу́ |
| Future, ты | смути́шь |
| Future, он, она, оно | смути́т |
| Future, мы | смути́м |
| Future, вы | смути́те |
| Future, они | смутя́т |
| Past masculine | смути́л |
| Past feminine | смути́ла |
| Past neuter | смути́ло |
| Past plural | смути́ли |
| Imperative singular | смути́ |
| Imperative plural | смути́те |
Imperfective: смуща́ть