смо́чь
to be able, to manage
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | смо́чь |
|---|---|
| Future, я | смогу́ |
| Future, ты | смо́жешь |
| Future, он, она, оно | смо́жет |
| Future, мы | смо́жем |
| Future, вы | смо́жете |
| Future, они | смо́гут |
| Past masculine | смо́г |
| Past feminine | смогла́ |
| Past neuter | смогло́ |
| Past plural | смогли́ |
| Imperative singular | смоги́ |
| Imperative plural | смоги́те |
Imperfective: мочь