слета́ть
to fly down (from), to fly away (from)
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | слета́ть |
|---|---|
| Present, я | слета́ю |
| Present, ты | слета́ешь |
| Present, он, она, оно | слета́ет |
| Present, мы | слета́ем |
| Present, вы | слета́ете |
| Present, они | слета́ют |
| Future, я | бу́ду слета́ть |
| Future, ты | бу́дешь слета́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет слета́ть |
| Future, мы | бу́дем слета́ть |
| Future, вы | бу́дете слета́ть |
| Future, они | бу́дут слета́ть |
| Past masculine | слета́л |
| Past feminine | слета́ла |
| Past neuter | слета́ло |
| Past plural | слета́ли |
| Imperative singular | слета́й |
| Imperative plural | слета́йте |
Perfective: слете́ть
Examples
- слета́ть с до́лжности — to lose one's job; get fired; be given the boot
- Э́тим у́тром Формати́рую себя́ Как же сде́лать Что́бы бо́льше Не слета́ли драйвера́