сле́пнуть
to become/go blind, to lose one's sight
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | сле́пнуть |
|---|---|
| Present, я | сле́пну |
| Present, ты | сле́пнешь |
| Present, он, она, оно | сле́пнет |
| Present, мы | сле́пнем |
| Present, вы | сле́пнете |
| Present, они | сле́пнут |
| Future, я | бу́ду сле́пнуть |
| Future, ты | бу́дешь сле́пнуть |
| Future, он, она, оно | бу́дет сле́пнуть |
| Future, мы | бу́дем сле́пнуть |
| Future, вы | бу́дете сле́пнуть |
| Future, они | бу́дут сле́пнуть |
| Past masculine | сле́п, сле́пнул |
| Past feminine | сле́пла |
| Past neuter | сле́пло |
| Past plural | сле́пли |
| Imperative singular | сле́пни |
| Imperative plural | сле́пните |
Perfective: осле́пнуть