сжига́ть
to burn down, to burn out (to cause to be consumed by fire)
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | сжига́ть |
|---|---|
| Present, я | сжига́ю |
| Present, ты | сжига́ешь |
| Present, он, она, оно | сжига́ет |
| Present, мы | сжига́ем |
| Present, вы | сжига́ете |
| Present, они | сжига́ют |
| Future, я | бу́ду сжига́ть |
| Future, ты | бу́дешь сжига́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет сжига́ть |
| Future, мы | бу́дем сжига́ть |
| Future, вы | бу́дете сжига́ть |
| Future, они | бу́дут сжига́ть |
| Past masculine | сжига́л |
| Past feminine | сжига́ла |
| Past neuter | сжига́ло |
| Past plural | сжига́ли |
| Imperative singular | сжига́й |
| Imperative plural | сжига́йте |
Perfective: сжечь
Examples
- — А заче́м мы ведьм сжига́ем? — Не хвата́ет же́нского тепла́. — "Why do we burn witches?" "We don't have enough women's warmth."