свиде́тель
eyewitness, witness (one who has a personal knowledge of something)
Noun | masculine | animate
| Nominative singular | свиде́тель |
|---|---|
| Nominative plural | свиде́тели |
| Genitive singular | свиде́теля |
| Genitive plural | свиде́телей |
| Dative singular | свиде́телю |
| Dative plural | свиде́телям |
| Accusative singular | свиде́теля |
| Accusative plural | свиде́телей |
| Instrumental singular | свиде́телем |
| Instrumental plural | свиде́телями |
| Prepositional singular | свиде́теле |
| Prepositional plural | свиде́телях |