ру́хнуть
to collapse, to crash
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | ру́хнуть |
|---|---|
| Future, я | ру́хну |
| Future, ты | ру́хнешь |
| Future, он, она, оно | ру́хнет |
| Future, мы | ру́хнем |
| Future, вы | ру́хнете |
| Future, они | ру́хнут |
| Past masculine | ру́хнул |
| Past feminine | ру́хнула |
| Past neuter | ру́хнуло |
| Past plural | ру́хнули |
| Imperative singular | ру́хни |
| Imperative plural | ру́хните |
Imperfective: ру́шиться
Examples
- Все мои́ наде́жды ру́хнули в одноча́сье. — All my hopes crashed overnight.