реши́ться
to make up one's mind (to), to decide (to, on), to determine (to), to resolve (to)
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | реши́ться |
|---|---|
| Future, я | решу́сь |
| Future, ты | реши́шься |
| Future, он, она, оно | реши́тся |
| Future, мы | реши́мся |
| Future, вы | реши́тесь |
| Future, они | реша́тся |
| Past masculine | реши́лся |
| Past feminine | реши́лась |
| Past neuter | реши́лось |
| Past plural | реши́лись |
| Imperative singular | реши́сь |
| Imperative plural | реши́тесь |
Imperfective: реша́ться