расстёгивать
to unbuckle, to unzip, to unbutton, to unfasten
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | расстёгивать |
|---|---|
| Present, я | расстёгиваю |
| Present, ты | расстёгиваешь |
| Present, он, она, оно | расстёгивает |
| Present, мы | расстёгиваем |
| Present, вы | расстёгиваете |
| Present, они | расстёгивают |
| Future, я | бу́ду расстёгивать |
| Future, ты | бу́дешь расстёгивать |
| Future, он, она, оно | бу́дет расстёгивать |
| Future, мы | бу́дем расстёгивать |
| Future, вы | бу́дете расстёгивать |
| Future, они | бу́дут расстёгивать |
| Past masculine | расстёгивал |
| Past feminine | расстёгивала |
| Past neuter | расстёгивало |
| Past plural | расстёгивали |
| Imperative singular | расстёгивай |
| Imperative plural | расстёгивайте |
Perfective: расстегну́ть