расстра́иваться
to fall into confusion
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | расстра́иваться |
|---|---|
| Present, я | расстра́иваюсь |
| Present, ты | расстра́иваешься |
| Present, он, она, оно | расстра́ивается |
| Present, мы | расстра́иваемся |
| Present, вы | расстра́иваетесь |
| Present, они | расстра́иваются |
| Future, я | бу́ду расстра́иваться |
| Future, ты | бу́дешь расстра́иваться |
| Future, он, она, оно | бу́дет расстра́иваться |
| Future, мы | бу́дем расстра́иваться |
| Future, вы | бу́дете расстра́иваться |
| Future, они | бу́дут расстра́иваться |
| Past masculine | расстра́ивался |
| Past feminine | расстра́ивалась |
| Past neuter | расстра́ивалось |
| Past plural | расстра́ивались |
| Imperative singular | расстра́ивайся |
| Imperative plural | расстра́ивайтесь |
Perfective: расстро́иться