расставля́ть
to place, to arrange
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | расставля́ть |
|---|---|
| Present, я | расставля́ю |
| Present, ты | расставля́ешь |
| Present, он, она, оно | расставля́ет |
| Present, мы | расставля́ем |
| Present, вы | расставля́ете |
| Present, они | расставля́ют |
| Future, я | бу́ду расставля́ть |
| Future, ты | бу́дешь расставля́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет расставля́ть |
| Future, мы | бу́дем расставля́ть |
| Future, вы | бу́дете расставля́ть |
| Future, они | бу́дут расставля́ть |
| Past masculine | расставля́л |
| Past feminine | расставля́ла |
| Past neuter | расставля́ло |
| Past plural | расставля́ли |
| Imperative singular | расставля́й |
| Imperative plural | расставля́йте |
Perfective: расста́вить