раскуси́ть
to bite through
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | раскуси́ть |
|---|---|
| Future, я | раскушу́ |
| Future, ты | раску́сишь |
| Future, он, она, оно | раску́сит |
| Future, мы | раску́сим |
| Future, вы | раску́сите |
| Future, они | раску́сят |
| Past masculine | раскуси́л |
| Past feminine | раскуси́ла |
| Past neuter | раскуси́ло |
| Past plural | раскуси́ли |
| Imperative singular | раскуси́ |
| Imperative plural | раскуси́те |
Imperfective: раску́сывать
Examples
- он раскуси́л её — he saw through her
- раскуси́ть, в чём де́ло — to get to the core/heart of the matter