разуме́ться
to be meant / understood; to be taken to mean
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | разуме́ться |
|---|---|
| Present, он, она, оно | разуме́ется |
| Present, они | разуме́ются |
| Past masculine | разуме́лся |
| Past feminine | разуме́лась |
| Past neuter | разуме́лось |
| Past plural | разуме́лись |
Examples
- само́ собо́й разуме́ется — it goes without saying; it stands to reason