разруше́ние
destruction, demolition, devastation (the act of destroying)
Noun | neuter | inanimate
| Nominative singular | разруше́ние |
|---|---|
| Nominative plural | разруше́ния |
| Genitive singular | разруше́ния |
| Genitive plural | разруше́ний |
| Dative singular | разруше́нию |
| Dative plural | разруше́ниям |
| Accusative singular | разруше́ние |
| Accusative plural | разруше́ния |
| Instrumental singular | разруше́нием |
| Instrumental plural | разруше́ниями |
| Prepositional singular | разруше́нии |
| Prepositional plural | разруше́ниях |