раздража́ть
to irritate
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | раздража́ть |
|---|---|
| Present, я | раздража́ю |
| Present, ты | раздража́ешь |
| Present, он, она, оно | раздража́ет |
| Present, мы | раздража́ем |
| Present, вы | раздража́ете |
| Present, они | раздража́ют |
| Future, я | бу́ду раздража́ть |
| Future, ты | бу́дешь раздража́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет раздража́ть |
| Future, мы | бу́дем раздража́ть |
| Future, вы | бу́дете раздража́ть |
| Future, они | бу́дут раздража́ть |
| Past masculine | раздража́л |
| Past feminine | раздража́ла |
| Past neuter | раздража́ло |
| Past plural | раздража́ли |
| Imperative singular | раздража́й |
| Imperative plural | раздража́йте |
Perfective: раздражи́ть