разводи́ть
to take along, to bring; to conduct
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | разводи́ть |
|---|---|
| Present, я | развожу́ |
| Present, ты | разво́дишь |
| Present, он, она, оно | разво́дит |
| Present, мы | разво́дим |
| Present, вы | разво́дите |
| Present, они | разво́дят |
| Future, я | бу́ду разводи́ть |
| Future, ты | бу́дешь разводи́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет разводи́ть |
| Future, мы | бу́дем разводи́ть |
| Future, вы | бу́дете разводи́ть |
| Future, они | бу́дут разводи́ть |
| Past masculine | разводи́л |
| Past feminine | разводи́ла |
| Past neuter | разводи́ло |
| Past plural | разводи́ли |
| Imperative singular | разводи́ |
| Imperative plural | разводи́те |
Perfective: развести́